Archief van
Tag: kitchenparty

De eerste weken in Mtwara

De eerste weken in Mtwara

Maandag 13 november reisde ik samen met een paar andere volunteers af richting Mtwara. Mtwara ligt in het uiterste zuid-oosten van Tanzania, vlakbij de grens met Mozambique. En omdat het onze eerste reis in het land was, hoefden we niet met de bus te reizen. We werden opgehaald door een van de projectauto’s. Zo konden we nog even genieten van de beetje luxe.

De trip zou naar verwachting zo’n 8 uur duren. De weg naar het zuiden is vrij goed, vergelijkbaar met een tweebaans-provinciale weg. Op stukken waar de dorpjes vlak langs de ‘snelweg’ liggen is een snelheid van 50 toegestaan. Onze driver ging altijd netjes op de rem en hield zich aan de snelheidslimieten. Later bleek dat wel een issue, want in het tweede deel van de trip kregen we politiecontrole. De driver werd beschuldigd van te hard rijden, maar hij was overtuigd dat hij het niet gedaan had. Hij wilde terug om te checken, maar dat kon niet, dus bleef hij staan. En wij dus ook… 15 min, 30 min, 45 min… En we lagen al wat achter op schema. Na ongeveer een uur mocht hij zonder bon vertrekken.

 

Uiteindelijk zijn we ruim tien uur onderweg geweest, maar kon ik dan eindelijk mijn nieuwe huis bewonderen. Vreemd om nu pas de plek te zien waar ik het komende jaar ga verblijven. Ik deel het huis met een Filipijnse, Maria en parttime met een Tanzaniaans, Mwaka. Onze buren zijn uit India (niet VSO) en de andere zijn uit Nigeria (wel VSO). Al met al lekker internationaal op onze compound.

 

Dinsdag voor het eerst naar mijn nieuwe kantoor. Rond 7.15 liep ik met mijn huisgenote richting werk. Een klein stukje onze straat (lees zand/kleipad) uit en dan kom je uit op een soort boulevard die direct langs de Indische Oceaan loopt. Je kan het slechter treffen 😉 En na zo’n 15 minuten wandelen waren we er. Op dat punt ben ik er al stukken op vooruitgegaan.

De eerste week was er een strak inwerkprogramma. Naast het kennismaken met mijn nieuwe collega’s stond ook het kennismaken met de partners binnen het T-LED project op het programma. Twee van de partners hebben fysieke kantoren in Mtware: SIDO (Small Industries Development Organization) en TCCIA (Tanzania Chamber of Commerce, Industry and Agriculture/ de KvK). De derde partner, TWCC (Tanzania Women Chamber of Commerce) heeft geen kantoor in Mtwara.

 

Verder bezochten we deze week meerdere SME’s (Small and Medium Enterprises). In deze eerste week bezocht ik onder andere een groentehandelaar/winkel, een cashewnotenverwerker, een pluimveebedrijf, een noten- en kruidenverwerker annex verkooppunt en een kleermaker. Leuk en informatief om de bedrijven te bezoeken. Tijdens de bezoeken gaat er altijd een national volunteer mee. De meeste ondernemers spreken namelijk niet zo goed of geen Engels, en de national volunteer kan dan vertalen.

Ons huis ligt helaas niet midden in Mtwara, maar meer aan de rand van de stad. Het is 3 à 4 kilometer tot het centrum. Net is iets ver om lopend boodschappen te doen, in de hitte en met spullen. Om boodschappen te doen maken we gebruik van een bajaji (een tuk-tuk). Ik ben wel gewend om die te gebruiken vanuit mijn tijd in India. Ten opzichte van daar is het verkeer hier erg rustig (zowel qua hoeveelheid voertuigen als qua getoeter).

Het weekend bood de mogelijkheid om de buurt wat beter te leren kennen, door wat rond te lopen, zowel langs de kust als ook bij ons in de buurt. Verder ook tijd om de andere vrijwilligers wat beter te leren kennen. Doordeweeks zie je elkaar soms op kantoor (niet iedereen werkt in hetzelfde gebouw), maar in het weekend spreken we soms ook af om ergens wat te gaan eten/drinken. Het eerste weekend gingen we naar Southern Cross, een bar/restaurant op ongeveer 45 minuten lopen van ons huis, met een geweldig uitzicht. Waardoor ik meer het gevoel had op vakantie te zijn, dan weekend te vieren.

In de tweede week hadden we o.a. twee dagen business clinics op het programma staan. Daarvoor zijn een aantal plaatselijke ondernemers uitgenodigd om ondernemers bij elkaar te brengen en om over gezamenlijke uitdagingen te praten. Helaas is voor mij de taal wel echt een barrière om de gevoerde discussies helemaal mee te krijgen. 

En daarnaast was er tijd voor  meerdere bedrijfsbezoeken. We bezochten nu o.a. een bedrijf dat cassave verwerkt. Dit was een bedrijf net buiten Mtwara, dus direct ook een gelegenheid om wat meer van de omgeving te zien.

 

Het mooie van in dit land wonen en werken is dat je soms ook de mogelijkheid geboden krijg om nader kennis te maken met de plaatselijke cultuur/gebruiken. Zo werd ik door mijn collega meegenomen naar een zogenaamde ‘kitchen party’. Dat is geen Tupperware party of zo iets, maar een bijeenkomst waarin een toekomstige bruid tips krijgt voor het leven nadat ze getrouwd is. Van de tips heb ik niet zoveel meegekregen, meer van de cadeaus die ze kreeg (huishoudelijk en veel stoffen). Daarnaast is het doel om geld op te halen voor de aanstaande bruiloft. Erg leuk om mee te mogen maken.

En in Nederland ervaren jullie het waarschijnlijk anders, maar het is hier perfect BBQ-weer. Het is hier standaard zo’n 30 graden overdag. En aangezien dit het laatste weekend was van de internationale ‘jeugd’-vrijwilligers (18-25 jaar) hadden we op zaterdag een afscheidsBBQ. Zij zijn hier ongeveer 2,5 maand geweest en wonen samen met een leeftijdsgenoot uit Tanzania bij een gastgezin. Voor hen was het echt een uitje aangezien ze anders iedere dag om 18.30 thuis moeten zijn. Nu mochten ze los tot wel 21.00 uur. Dit geldt gelukkig alleen voor hen, en niet voor de rest van alle vrijwilligers.

Tot zover een beetje de snapshots van de eerste weken. Er is zoveel meer te vertellen, maar dat volgt later wel. De volgende keer meer over het bezoek aan de regio van afgelopen week.