Archief van
Tag: SME

De weken voor Christmas break

De weken voor Christmas break

De eerste twee maanden zitten er bijna op. In de eerste weken was letterlijk alles nieuw, nieuwe woonomgeving, huisgenoten, taal, eten, collega’s, etc. Dat is leuk, maar ook wel vermoeiend. Niets kan dan namelijk op routine. Dit heeft ook wel weer zijn mooie kanten. Routine werkt op mij namelijk wel eens verslappend. Ik doe mijn ding, maar of dat ik daar dan 100% bij stil sta? Dat je dan op de fiets sta richting het station en er een paar minuten later als bijna automatisch aankom. Nu zijn alle situaties nieuw, mijn zintuigen maken overuren…

De ochtendwandeling naar mijn werk begint al een soort nieuwe routine te worden. Niet bijna 2 uur onderweg zijn zoals de afgelopen jaren het geval was, maar een ochtendwandeling van ongeveer 15 minuten. Was is in Nederland gewend om die reistijd meestal luisterend naar muziek door te brengen, hier luister in graag naar de omgevingsgeluiden. Hanen die kraaien of hun leven ervan afhangt, vogeltjes die het hoogste lied zingen, de golven van de oceaan die het strand op rollen, insecten die hun weg vinden en zo nu en dan verstoord door een gemotoriseerd voertuig. En het zicht op de oceaan is daarbij een bonus.

De weken voor de Christmasbreak ben ik ook regelmatig op kantoor te vinden. Deze weken staan in het teken van het jaar afronden en het voorbereiden van het nieuw jaar; verantwoordingen invullen, reports schrijven en het maken van planningen voor het nieuwe jaar. Voor mij gaat het namelijk om een plan te maken voor volgend jaar.

Ik heb in deze weken mijn eerste (intake)gesprekken met ondernemers / SMEs in Mtwara. Dit zijn de highpotential SMEs die financieel 1 op 1 advies gaan krijgen. De twee intakes die ik heb zijn leuk en beide ondernemers spreken gelukkig redelijk Engels. Dit maakt het makkelijker om direct met ze te communiceren. Het zijn twee totaal verschillende bedrijven, ook in een verschillend niveau (voor zover ik dat nu kan inschatten) qua financiën. De ene werkt met een boekhouder, dus hoop op een goede basis qua financiële administratie (maar heb nog niets gezien), en de andere heeft feitelijk nu nog niets structureels. Na de kerst volgen nog veel meer intakes met andere SMEs en krijgen ze allemaal een plan over welk traject we met ze willen insteken.

Oh en wat er verder allemaal nog gebeurde: Een grote welkoms-afscheidsBBQ, heel heel veel ongedierte in huis (vliegende termieten), ik knutselde een kerstboom, jullie hadden sneeuw, wij hadden met name last van veel water/regen, en de laatste missie voor de kerstvakantie was een fiets scoren. De zwarte is nu van mij.

En nu is het Christmasbreak (al bijna voorbij, maar ik loop iets achter). Ik ben zelf eigenlijk helemaal niet gewend om deze periode ruim twee weken vrij te zijn, maar het kantoor is in deze periode gesloten. Vrijwel alle Tanzaniaanse collega’s reizen voor de feestdagen af naar familie elders in het land (niemand komt uit de omgeving van Mtwara). De meeste internationale volunteers, ook ik, gebruiken een deel van deze periode om te reizen. Ik had zelf deze periode liever op een ander moment gehad. Ik had net het idee dat ik op gang te komen qua werk, maar de Kerst laat zich nu eenmaal niet zo makkelijk verzetten 😉

Bezoek aan de regio

Bezoek aan de regio

Zoals jullie ondertussen bekend woon ik nu in Mtwara. Maar Mtwara is ook de naam van de regio. Binnen het T-LED project werken we voornamelijk vanuit Mtwara-stad, maar wel voor de gehele regio. We zullen er dus ook regelmatig op uit moeten. Zo’n twee weken geleden stond mijn eerste trip op het programma. Er waren twee trainingsdagen gepland, en achtereenvolgend nog 1,5 dag met bezoeken aan SMEs in Newala en Tandahimba.

Op maandag vertrokken we naar Newala. Omdat we nu het binnenland in gingen namen we afscheid van de hoofdverbindingswegen (lees van asfalt). Op Google maps had ik al gezien dat het minder dan 150 kilometer was, maar met de indicatie dat het toch zeker ruim 3 uur zou duren. En inderdaad op sommige stukken leek 40 km/p al racen. Zullen die wegen nog wel begaanbaar zijn gedurende het regenseizoen? We deden er uiteindelijk veel langer over omdat we ook nog iemand van de plaatselijke KvK moesten ophalen en we er nog een lunch in hadden.

Op dinsdag en woensdag waren de trainingsdagen. Een groep van zo’n 25, waarvan meerderdeel vrouw, nam deel. Het begon met het onderdeel customer care. Door de sheets die gebruikt werden was het voor mij enigszins te volgen op welk onderdeel ze waren in de training, echter verder was het redelijk abracadabra en moet het hebben van de houding/verbale en non verbale indicaties om te zien hoe het ging. De training was gelukkig vrij interactief, met groepsopdrachten tussendoor, wat icebreakers en andere onderbrekingen tussendoor. Er was een goede vibe, dat merk je zelfs als je de taal niet voldoende verstaat. De middag werd afgesloten met marketing.

De volgende dat stond finance op het programma. Gelukkig waren deze sheets allemaal vertaald (en hoefde in niet te steunen op google translate: maar wat is dat handig!!). Zo kon ik tussendoor soms een vraag stellen en uiteindelijk kon ik nog een voorbeeld geven van het belang van boekhouden. Van de aanwezige ondernemers hield maar ongeveer de helft namelijk een boekhouding bij.

Me behulp van deze training krijgen ze een stukje theorie en achtergrond, want ze (met nog wel wat extra instructies) in staat moet stellen om zelfstandig een simpele boekhouding bij te houden. Onder het mom ‘beter iets dan niets…’. En in de middag werd afgesloten met het tweede deel van Marketing.

 

Leuk om mee te maken, mooi om de interacties te zien, maar het is echt wel een gemis om de lokale taal niet te spreken. Ik ben wel een beetje bezig om het te leren, maar die discussies etc gaan al snel te snel. En ik raak soms al in de war met al die begroetingen hier (die allemaal een vaste en andere beantwoording behoeven).

Ook Newala ligt redelijk dichtbij Mozambique en aangezien het een stukje hoger ligt dan Mtwara was het vanaf een punt zelfs mogelijk om het land te zien liggen. In de verte ligt Mozambique.

De volgende dagen deden we bliksembezoeken aan plaatselijke SME’s. Eerst in Newala en vervolgens in Tandahimba. Veel van de bedrijven die hier in de regio actief zijn, zijn gericht op cashewnoten. Best een arbeidsintensief proces om deze te verwerken. Verder bezochten we nog o.a. pluimveehouders, een winkel en een krijtjesmaakster.

Al met al een boeiend en inspirerend bezoek eerste bezoek aan de regio. Dat er nog maar meer mogen volgen het komende jaar.

De eerste weken in Mtwara

De eerste weken in Mtwara

Maandag 13 november reisde ik samen met een paar andere volunteers af richting Mtwara. Mtwara ligt in het uiterste zuid-oosten van Tanzania, vlakbij de grens met Mozambique. En omdat het onze eerste reis in het land was, hoefden we niet met de bus te reizen. We werden opgehaald door een van de projectauto’s. Zo konden we nog even genieten van de beetje luxe.

De trip zou naar verwachting zo’n 8 uur duren. De weg naar het zuiden is vrij goed, vergelijkbaar met een tweebaans-provinciale weg. Op stukken waar de dorpjes vlak langs de ‘snelweg’ liggen is een snelheid van 50 toegestaan. Onze driver ging altijd netjes op de rem en hield zich aan de snelheidslimieten. Later bleek dat wel een issue, want in het tweede deel van de trip kregen we politiecontrole. De driver werd beschuldigd van te hard rijden, maar hij was overtuigd dat hij het niet gedaan had. Hij wilde terug om te checken, maar dat kon niet, dus bleef hij staan. En wij dus ook… 15 min, 30 min, 45 min… En we lagen al wat achter op schema. Na ongeveer een uur mocht hij zonder bon vertrekken.

 

Uiteindelijk zijn we ruim tien uur onderweg geweest, maar kon ik dan eindelijk mijn nieuwe huis bewonderen. Vreemd om nu pas de plek te zien waar ik het komende jaar ga verblijven. Ik deel het huis met een Filipijnse, Maria en parttime met een Tanzaniaans, Mwaka. Onze buren zijn uit India (niet VSO) en de andere zijn uit Nigeria (wel VSO). Al met al lekker internationaal op onze compound.

 

Dinsdag voor het eerst naar mijn nieuwe kantoor. Rond 7.15 liep ik met mijn huisgenote richting werk. Een klein stukje onze straat (lees zand/kleipad) uit en dan kom je uit op een soort boulevard die direct langs de Indische Oceaan loopt. Je kan het slechter treffen 😉 En na zo’n 15 minuten wandelen waren we er. Op dat punt ben ik er al stukken op vooruitgegaan.

De eerste week was er een strak inwerkprogramma. Naast het kennismaken met mijn nieuwe collega’s stond ook het kennismaken met de partners binnen het T-LED project op het programma. Twee van de partners hebben fysieke kantoren in Mtware: SIDO (Small Industries Development Organization) en TCCIA (Tanzania Chamber of Commerce, Industry and Agriculture/ de KvK). De derde partner, TWCC (Tanzania Women Chamber of Commerce) heeft geen kantoor in Mtwara.

 

Verder bezochten we deze week meerdere SME’s (Small and Medium Enterprises). In deze eerste week bezocht ik onder andere een groentehandelaar/winkel, een cashewnotenverwerker, een pluimveebedrijf, een noten- en kruidenverwerker annex verkooppunt en een kleermaker. Leuk en informatief om de bedrijven te bezoeken. Tijdens de bezoeken gaat er altijd een national volunteer mee. De meeste ondernemers spreken namelijk niet zo goed of geen Engels, en de national volunteer kan dan vertalen.

Ons huis ligt helaas niet midden in Mtwara, maar meer aan de rand van de stad. Het is 3 à 4 kilometer tot het centrum. Net is iets ver om lopend boodschappen te doen, in de hitte en met spullen. Om boodschappen te doen maken we gebruik van een bajaji (een tuk-tuk). Ik ben wel gewend om die te gebruiken vanuit mijn tijd in India. Ten opzichte van daar is het verkeer hier erg rustig (zowel qua hoeveelheid voertuigen als qua getoeter).

Het weekend bood de mogelijkheid om de buurt wat beter te leren kennen, door wat rond te lopen, zowel langs de kust als ook bij ons in de buurt. Verder ook tijd om de andere vrijwilligers wat beter te leren kennen. Doordeweeks zie je elkaar soms op kantoor (niet iedereen werkt in hetzelfde gebouw), maar in het weekend spreken we soms ook af om ergens wat te gaan eten/drinken. Het eerste weekend gingen we naar Southern Cross, een bar/restaurant op ongeveer 45 minuten lopen van ons huis, met een geweldig uitzicht. Waardoor ik meer het gevoel had op vakantie te zijn, dan weekend te vieren.

In de tweede week hadden we o.a. twee dagen business clinics op het programma staan. Daarvoor zijn een aantal plaatselijke ondernemers uitgenodigd om ondernemers bij elkaar te brengen en om over gezamenlijke uitdagingen te praten. Helaas is voor mij de taal wel echt een barrière om de gevoerde discussies helemaal mee te krijgen. 

En daarnaast was er tijd voor  meerdere bedrijfsbezoeken. We bezochten nu o.a. een bedrijf dat cassave verwerkt. Dit was een bedrijf net buiten Mtwara, dus direct ook een gelegenheid om wat meer van de omgeving te zien.

 

Het mooie van in dit land wonen en werken is dat je soms ook de mogelijkheid geboden krijg om nader kennis te maken met de plaatselijke cultuur/gebruiken. Zo werd ik door mijn collega meegenomen naar een zogenaamde ‘kitchen party’. Dat is geen Tupperware party of zo iets, maar een bijeenkomst waarin een toekomstige bruid tips krijgt voor het leven nadat ze getrouwd is. Van de tips heb ik niet zoveel meegekregen, meer van de cadeaus die ze kreeg (huishoudelijk en veel stoffen). Daarnaast is het doel om geld op te halen voor de aanstaande bruiloft. Erg leuk om mee te mogen maken.

En in Nederland ervaren jullie het waarschijnlijk anders, maar het is hier perfect BBQ-weer. Het is hier standaard zo’n 30 graden overdag. En aangezien dit het laatste weekend was van de internationale ‘jeugd’-vrijwilligers (18-25 jaar) hadden we op zaterdag een afscheidsBBQ. Zij zijn hier ongeveer 2,5 maand geweest en wonen samen met een leeftijdsgenoot uit Tanzania bij een gastgezin. Voor hen was het echt een uitje aangezien ze anders iedere dag om 18.30 thuis moeten zijn. Nu mochten ze los tot wel 21.00 uur. Dit geldt gelukkig alleen voor hen, en niet voor de rest van alle vrijwilligers.

Tot zover een beetje de snapshots van de eerste weken. Er is zoveel meer te vertellen, maar dat volgt later wel. De volgende keer meer over het bezoek aan de regio van afgelopen week.