Archief van
Tag: Tanzania

Bezoek aan de regio

Bezoek aan de regio

Zoals jullie ondertussen bekend woon ik nu in Mtwara. Maar Mtwara is ook de naam van de regio. Binnen het T-LED project werken we voornamelijk vanuit Mtwara-stad, maar wel voor de gehele regio. We zullen er dus ook regelmatig op uit moeten. Zo’n twee weken geleden stond mijn eerste trip op het programma. Er waren twee trainingsdagen gepland, en achtereenvolgend nog 1,5 dag met bezoeken aan SMEs in Newala en Tandahimba.

Op maandag vertrokken we naar Newala. Omdat we nu het binnenland in gingen namen we afscheid van de hoofdverbindingswegen (lees van asfalt). Op Google maps had ik al gezien dat het minder dan 150 kilometer was, maar met de indicatie dat het toch zeker ruim 3 uur zou duren. En inderdaad op sommige stukken leek 40 km/p al racen. Zullen die wegen nog wel begaanbaar zijn gedurende het regenseizoen? We deden er uiteindelijk veel langer over omdat we ook nog iemand van de plaatselijke KvK moesten ophalen en we er nog een lunch in hadden.

Op dinsdag en woensdag waren de trainingsdagen. Een groep van zo’n 25, waarvan meerderdeel vrouw, nam deel. Het begon met het onderdeel customer care. Door de sheets die gebruikt werden was het voor mij enigszins te volgen op welk onderdeel ze waren in de training, echter verder was het redelijk abracadabra en moet het hebben van de houding/verbale en non verbale indicaties om te zien hoe het ging. De training was gelukkig vrij interactief, met groepsopdrachten tussendoor, wat icebreakers en andere onderbrekingen tussendoor. Er was een goede vibe, dat merk je zelfs als je de taal niet voldoende verstaat. De middag werd afgesloten met marketing.

De volgende dat stond finance op het programma. Gelukkig waren deze sheets allemaal vertaald (en hoefde in niet te steunen op google translate: maar wat is dat handig!!). Zo kon ik tussendoor soms een vraag stellen en uiteindelijk kon ik nog een voorbeeld geven van het belang van boekhouden. Van de aanwezige ondernemers hield maar ongeveer de helft namelijk een boekhouding bij.

Me behulp van deze training krijgen ze een stukje theorie en achtergrond, want ze (met nog wel wat extra instructies) in staat moet stellen om zelfstandig een simpele boekhouding bij te houden. Onder het mom ‘beter iets dan niets…’. En in de middag werd afgesloten met het tweede deel van Marketing.

 

Leuk om mee te maken, mooi om de interacties te zien, maar het is echt wel een gemis om de lokale taal niet te spreken. Ik ben wel een beetje bezig om het te leren, maar die discussies etc gaan al snel te snel. En ik raak soms al in de war met al die begroetingen hier (die allemaal een vaste en andere beantwoording behoeven).

Ook Newala ligt redelijk dichtbij Mozambique en aangezien het een stukje hoger ligt dan Mtwara was het vanaf een punt zelfs mogelijk om het land te zien liggen. In de verte ligt Mozambique.

De volgende dagen deden we bliksembezoeken aan plaatselijke SME’s. Eerst in Newala en vervolgens in Tandahimba. Veel van de bedrijven die hier in de regio actief zijn, zijn gericht op cashewnoten. Best een arbeidsintensief proces om deze te verwerken. Verder bezochten we nog o.a. pluimveehouders, een winkel en een krijtjesmaakster.

Al met al een boeiend en inspirerend bezoek eerste bezoek aan de regio. Dat er nog maar meer mogen volgen het komende jaar.

De eerste weken in Mtwara

De eerste weken in Mtwara

Maandag 13 november reisde ik samen met een paar andere volunteers af richting Mtwara. Mtwara ligt in het uiterste zuid-oosten van Tanzania, vlakbij de grens met Mozambique. En omdat het onze eerste reis in het land was, hoefden we niet met de bus te reizen. We werden opgehaald door een van de projectauto’s. Zo konden we nog even genieten van de beetje luxe.

De trip zou naar verwachting zo’n 8 uur duren. De weg naar het zuiden is vrij goed, vergelijkbaar met een tweebaans-provinciale weg. Op stukken waar de dorpjes vlak langs de ‘snelweg’ liggen is een snelheid van 50 toegestaan. Onze driver ging altijd netjes op de rem en hield zich aan de snelheidslimieten. Later bleek dat wel een issue, want in het tweede deel van de trip kregen we politiecontrole. De driver werd beschuldigd van te hard rijden, maar hij was overtuigd dat hij het niet gedaan had. Hij wilde terug om te checken, maar dat kon niet, dus bleef hij staan. En wij dus ook… 15 min, 30 min, 45 min… En we lagen al wat achter op schema. Na ongeveer een uur mocht hij zonder bon vertrekken.

 

Uiteindelijk zijn we ruim tien uur onderweg geweest, maar kon ik dan eindelijk mijn nieuwe huis bewonderen. Vreemd om nu pas de plek te zien waar ik het komende jaar ga verblijven. Ik deel het huis met een Filipijnse, Maria en parttime met een Tanzaniaans, Mwaka. Onze buren zijn uit India (niet VSO) en de andere zijn uit Nigeria (wel VSO). Al met al lekker internationaal op onze compound.

 

Dinsdag voor het eerst naar mijn nieuwe kantoor. Rond 7.15 liep ik met mijn huisgenote richting werk. Een klein stukje onze straat (lees zand/kleipad) uit en dan kom je uit op een soort boulevard die direct langs de Indische Oceaan loopt. Je kan het slechter treffen 😉 En na zo’n 15 minuten wandelen waren we er. Op dat punt ben ik er al stukken op vooruitgegaan.

De eerste week was er een strak inwerkprogramma. Naast het kennismaken met mijn nieuwe collega’s stond ook het kennismaken met de partners binnen het T-LED project op het programma. Twee van de partners hebben fysieke kantoren in Mtware: SIDO (Small Industries Development Organization) en TCCIA (Tanzania Chamber of Commerce, Industry and Agriculture/ de KvK). De derde partner, TWCC (Tanzania Women Chamber of Commerce) heeft geen kantoor in Mtwara.

 

Verder bezochten we deze week meerdere SME’s (Small and Medium Enterprises). In deze eerste week bezocht ik onder andere een groentehandelaar/winkel, een cashewnotenverwerker, een pluimveebedrijf, een noten- en kruidenverwerker annex verkooppunt en een kleermaker. Leuk en informatief om de bedrijven te bezoeken. Tijdens de bezoeken gaat er altijd een national volunteer mee. De meeste ondernemers spreken namelijk niet zo goed of geen Engels, en de national volunteer kan dan vertalen.

Ons huis ligt helaas niet midden in Mtwara, maar meer aan de rand van de stad. Het is 3 à 4 kilometer tot het centrum. Net is iets ver om lopend boodschappen te doen, in de hitte en met spullen. Om boodschappen te doen maken we gebruik van een bajaji (een tuk-tuk). Ik ben wel gewend om die te gebruiken vanuit mijn tijd in India. Ten opzichte van daar is het verkeer hier erg rustig (zowel qua hoeveelheid voertuigen als qua getoeter).

Het weekend bood de mogelijkheid om de buurt wat beter te leren kennen, door wat rond te lopen, zowel langs de kust als ook bij ons in de buurt. Verder ook tijd om de andere vrijwilligers wat beter te leren kennen. Doordeweeks zie je elkaar soms op kantoor (niet iedereen werkt in hetzelfde gebouw), maar in het weekend spreken we soms ook af om ergens wat te gaan eten/drinken. Het eerste weekend gingen we naar Southern Cross, een bar/restaurant op ongeveer 45 minuten lopen van ons huis, met een geweldig uitzicht. Waardoor ik meer het gevoel had op vakantie te zijn, dan weekend te vieren.

In de tweede week hadden we o.a. twee dagen business clinics op het programma staan. Daarvoor zijn een aantal plaatselijke ondernemers uitgenodigd om ondernemers bij elkaar te brengen en om over gezamenlijke uitdagingen te praten. Helaas is voor mij de taal wel echt een barrière om de gevoerde discussies helemaal mee te krijgen. 

En daarnaast was er tijd voor  meerdere bedrijfsbezoeken. We bezochten nu o.a. een bedrijf dat cassave verwerkt. Dit was een bedrijf net buiten Mtwara, dus direct ook een gelegenheid om wat meer van de omgeving te zien.

 

Het mooie van in dit land wonen en werken is dat je soms ook de mogelijkheid geboden krijg om nader kennis te maken met de plaatselijke cultuur/gebruiken. Zo werd ik door mijn collega meegenomen naar een zogenaamde ‘kitchen party’. Dat is geen Tupperware party of zo iets, maar een bijeenkomst waarin een toekomstige bruid tips krijgt voor het leven nadat ze getrouwd is. Van de tips heb ik niet zoveel meegekregen, meer van de cadeaus die ze kreeg (huishoudelijk en veel stoffen). Daarnaast is het doel om geld op te halen voor de aanstaande bruiloft. Erg leuk om mee te mogen maken.

En in Nederland ervaren jullie het waarschijnlijk anders, maar het is hier perfect BBQ-weer. Het is hier standaard zo’n 30 graden overdag. En aangezien dit het laatste weekend was van de internationale ‘jeugd’-vrijwilligers (18-25 jaar) hadden we op zaterdag een afscheidsBBQ. Zij zijn hier ongeveer 2,5 maand geweest en wonen samen met een leeftijdsgenoot uit Tanzania bij een gastgezin. Voor hen was het echt een uitje aangezien ze anders iedere dag om 18.30 thuis moeten zijn. Nu mochten ze los tot wel 21.00 uur. Dit geldt gelukkig alleen voor hen, en niet voor de rest van alle vrijwilligers.

Tot zover een beetje de snapshots van de eerste weken. Er is zoveel meer te vertellen, maar dat volgt later wel. De volgende keer meer over het bezoek aan de regio van afgelopen week.  

De eerste week in Tanzania – Dar es Salaam

De eerste week in Tanzania – Dar es Salaam

De eerste week in Tanzania is echt voorbij gevolgen. Deze week stond in het teken van introducties, kennismakingen etc. Het was zo’n periode waarin letterlijk alles nieuw is, ontmoeten van nieuwe mensen, kennis maken met het land waarin ik het komende jaar verblijf, een nieuwe taal, etc.

    

Ik ben gestart met drie andere nieuwe volunteers. En die eerste ochtend werden we bedolven onder een laag papieren, contracten, handboeken en andere formaliteiten. Verder stonden zaken als registratie bij de medische kliniek, een lokale SIMkaart scoren (What’s app is nog NLnr), safety instructies en aan hele lading aan voorschriften over afhandelen van financiële zaken op het programma.

Om verder een beeld te krijgen van alle projecten die Tanzania lopen kregen we een presentatie van het hoofd van VSO Tanzania. En daarnaast had ik een eerste gesprek met de core financial advisor van het T-LED programma. Dit is het programma waar ik het komende jaar voor ga werken. Ook zij is vrij nieuw, dus weinig nieuwe informatie gehoord, maar wel leuk om weer wat meer concrete zaken te horen. Het programma wordt gefinancieerd vanuit Canada, vandaar dat de meeste buitenlandse volunteers binnen het programma Canadees (moeten) zijn.

En om ons een beetje in de lokale taal te kunnen redden, stond een spoedcursus Swahili op het programma van drie ochtenden. Veel te weinig tijd natuurlijk, dus in een rap tempo vliegt een deel van de begroetingen, wat werkwoordconstructies, getallen en de tijd voorbij. De tijd werkt hier overigens anders (zie foto). Swahilitijd begint bij 6 uur ’s ochtends; als de zon op komt start de dag.

    

De tijd die overbleef was tijd om kennis te maken, met nieuwe collega’s, met andere volunteers, met VSO, met het land, en met Dar. Helaas was ik fysiek niet helemaal in orde, dus heb het soms een uitstapje laten schieten. Het is namelijk ook wennen aan de temperatuur. Het is hier boven de 30 graden. En als er dan een ‘powercut’ is, dan wordt een kleine hotelkamer toch vrij warm zonder airco of fan. Op zondag stond niets officieels op het programma. Toen ben stuk richting het strand gelopen richting o.a. Coco Beach en heb ik wat gekletst met een volunteer die net gestopt was in Mtwara, de plaats ik de volgende dag heen zou reizen. Leuk om al wat verhalen te horen en handige tips te krijgen.

De eerste week in Dar is goed bevallen, maar het is tijd dat het echte avontuur gaat beginnen. Tijd om af te reizen naar Mtwara!!!

    

    

Geduld is een schone zaak…

Geduld is een schone zaak…

Het is zover, ik ben eindelijk in Tanzania!!!

En inderdaad eindelijk. De periode van solliciteren tot het ontvangen van het laatste officiële document duurde exact even lang als het formatieproces van Rutte III, ruim 7 maanden. Het was in dezelfde periode, alleen 4 dagen later, zowel de start als het einde.

Vorige week is na lang wachten dan ook de residence permit afgegeven en daarmee stond echt helemaal niets het vertrek meer in de weg. Het werd dus alleen niet eind augustus, zoals het eerste plan, maar begin november. Deze reservetijd heeft gezorgd voor meer qualitytime en dat ik hierdoor van sommige mensen meerdere malen afscheid heb genomen, etentjes afscheidsetentjes bleven heten, en we soms niet wisten of de laatste keer was dat we elkaar zouden zien voor vertrek. Zeker omdat in de laatste maand mijn vertrek telkens met een week werd uitgesteld.

Vorige week maandag was ik daarnaast nog even te horen op Radio 2, bij Annemiekes Alijst. In het fragment is kort te horen wat ik het komend jaar ga doen. En het bewijs van goede smaak is natuurlijk mee naar ‘Africa’ (beluister/bekijk het fragment): http://www.nporadio2.nl/snack/6819/Wilma-gaat-naar-Tanzania

Afgelopen zaterdag was het dan zover, eindelijk richting Tanzania. Bepakt en bezakt voor de laatste keer afscheid nemen van familie, en daarmee de start van een groot nieuw avontuur!

Het langverwachte vertrek

Vandaag de eerste dag werkdag gehad. Samen met drie andere volunteers zijn we op het kantoor van VSO Tanzania in Dar es Salaam gestart aan onze trainingsperiode, de zogenaamde in country training. Wat kort samen te vatten is in veel informatie en veel papierwerk. Maar ook heel leuk en goed om kennis te maken met iedereen.

En tenslotte: het zou geweldig zijn als ook jullie VSO een steuntje in de rug kunnen geven, zodat we dit werk kunnen blijven doen. Op de website is een doneerknop, maar je kan ook klikken op deze link. Je kan dan direct lezen wat ik hoop te gaan doen en waar VSO voor staat. Alvast enorm bedankt / asante sana!!!

Kantoor VSO in Dar es Salaam
Heel veel papieren

 

Hartelijk welkom, habari sana!

Hartelijk welkom, habari sana!

In oktober hoop ik voor 12 maanden naar Tanzania af te reizen. Het is een lang gekoesterde wens om een keer voor een langere periode ontwikkelingswerk te gaan doen binnen mijn eigen vakgebied. Echter het vinden van een leuke vacature bleek nog niet zo gemakkelijk. Veelal zijn de vacatures gericht op gezondheidszorg of onderwijs. Het is blijkbaar als financial toch minder gebruikelijk om zo’n avontuur aan te gaan.

De zoektocht is uiteindelijk geëindigd bij VSO, een internationale ontwikkelingsorganisatie die met de kennis en ervaring van vakdeskundigen armoede en onrecht bestrijdt. Dit sluit aan mijn eigen wens om kennis en ervaring te kunnen delen aan groepen die in het verleden geen of weinig mogelijkheden hebben gekregen om kennis en ervaring op te bouwen.

In maart van dit jaar zag ik een vacature op de site van VSO, waarin gezocht werd naar een Financial Management Advisor in Tanzania, regio Mtwara. Nu, ruim een halfjaar verder, sta ik bijna op het punt om af te reizen naar Tanzania om daadwerkelijk aan de slag te gaan.

Ik zal de komende 12 maanden in dienst zijn bij T-LED. Het project Tanzania Local Enterprise Development (T-LED) ondersteunt lokale kleine en middelgrote ondernemingen (KMO’s) om de bestaande belemmeringen te overwinnen. Het betreft een project van in totaal 5 jaar (momenteel in jaar 3). Binnen dit project kunnen bedrijven diverse trainingen krijgen gericht op business, marketing of finance. En de high potentials kunnen 1 op 1 begeleiding krijgen.

Ik ga er aan de slag als Financial Management Advisor en zal waarschijnlijk voornamelijk deze 1 op 1 begeleiding gaan geven. Het probleem bij veel van de ondernemingen is namelijk dat er geen of slechts een summiere financiële administratie wordt bijgehouden. De meerderheid houdt nog wel een verkoop- en kasboek bij, maar doet hier verder niets mee. Slechts een klein deel van de ondernemingen stelt een jaarrekening en een businessplan op.
Door deze beperkt financieel management vaardigheden is er sprake van slechte toegang tot danwel een foute verdeling van de beperkte financiële middelen. Door de bedrijven met groeipotentieel te ondersteunen, willen we deze toegang verbeteren en ze kansen bieden om te groeien.

Op deze website zal ik jullie de komende periode meenemen op reis (‘Safari’ in het Swahili) en een inkijk geven hoe het is om te leven en te werken in Tanzania.